วันนี้ลุงตาลและลุงภาวัตพาน้องพฤษกับพี่ซันไปทานข้าวที่ร้านน้ำย้อย มีโทรศัพท์จากแม่แตนเข้ามาที่มือถือลุงภาวัตตรงมาจากสุราษฎร์ธานีว่าโรงเรียนส่งน้องพีและเพื่อนอีก 13 คนเข้าประเมินพัฒนาการและการศึกษาของทางจังหวัดร่วมกับเพื่อนจากโรงเรียนอื่นรวมพันกว่าคน ข่าวดีคือน้องพีปั้นได้คะแนนเป็นอันดับที่สาม

‘น้องพีได้เหรียญทองแดง!!!’ เป็นเสียงน่ารักของน้องพีที่พยายามจะตะโกนบอกลุงตาลผ่านทางโทรศัพท์

หัวค่ำวันนี้ลุงตาลกับลุงภาวัตไปรับน้องพฤษจากบ้านยายพิศ เห็นลุงภาวัตบอกว่าน้องพฤษไปคลายเครียดอยู่ที่นั่นหลังจากเรียนพิเศษกับยายแป๋วไปเมื่อตอนเย็น น้องพฤษบอกทีหลังว่าไปดูสารคดี ‘กินหนอน’ ลุงตาลยังงงจนบัดนี้ว่าคือสารคดีแบบไหนกันแน่!?!

ลุงตาลรับน้องพฤษกับพี่ซันไปทานข้าวเย็นที่ร้านน้ำย้อยแถวบ้าน แน่นอนว่าน้องพฤษสั่งกุ้งทอดกระเทียมเป็นเมนูแรก

ทานข้าวเสร็จลุงตาลขับรถไปส่งพี่ซันที่บ้าน ระหว่างทางได้ยินเสียงน้องพฤษเปิดเพลง กลัว ของ โทนี่ ผี จาก Galaxy Tab ของลุงภาวัตและซ้อมร้องเพลงเบาๆ อยู่ที่เบาะหลัง น้องพฤษบอกว่าเพลงนี้เป็นเพลงที่น้องพฤษเลือกซ้อมเพื่อไปสอบร้องเพลงหน้าชั้นซึ่งต้องร้องเพลงเดี่ยวและเพลงคู่อย่างละหนึ่งเพลง แต่ตอนนี้คุณครูยังไม่เลือกคู่ให้ (น้องพฤษเลือกเพลงนี้เพราะพี่ซันเปิดให้ฟังบ่อยๆ ลุงตาลจึงโหลดมาจาก 4shared.com มาเก็บไว้ให้พร้อมเนื้อเพลง)

น้องพฤษตัดสินใจจะนอนห้องลุงตาล พอเข้าไปในห้องลุงตาลบอกให้อาบน้ำ แปรงฟัน และสระผมน้อยๆ บนหัวด้วย น้องพฤษตอบกลับมาว่าวันนี้เพิ่งเดินไปตัดผมมา ลุงตาลหันไปถามว่าไปกับใคร

‘ไปคนเดียวครับ’ น้องพฤษตอบง่ายๆ ‘ก็ที่ร้านที่ลุงชัย (ภาวัต) เคยพาไปตัด’ ลุงตาลรู้ว่าต้องเดินค่อนข้างไกล ต้องข้ามถนนที่มีรถพลุกพล่าน อันตรายสำหรับเด็กจึงพูดเตือนไป

‘น้องพฤษรู้ น่ากลัวทั้งรถ ทั้งคนที่ไม่รู้จัก’ ลุงตาลแอบภูมิใจที่น้องพฤษเข้าใจ และรู้จักคิดเอง

‘ลุง!’ อยู่ๆ น้องพฤษก็เรียกลุง

‘หืมมมม?’

‘น้องพฤษเดินจนน่องเป็น six pack แล้วเนี่ย!!!’ น้องพฤษเอ่ยปิดท้ายบทสนทนาวันนี้

หลังจากน้องพฤษออกจากโรงเรียนบ้านไม้เรียบมาขึ้นชั้น ป.4 ที่โรงเรียนเทศบาลบ้านสามกองได้สองเดือน น้องพฤษเอ่ยปากหลายครั้งว่าชอบที่นี่ ยายแป๋วเองก็จัดตารางชีวิตให้น้องพฤษใหม่ คือต้องไปเรียนพิเศษกับยายแป๋วและตาเกียรติ์ทุกเย็นเพื่อจะทำการบ้านและเตรียมการเรียนวันถัดไป น้องพฤษจึงต้องเก็บหนังสือเรียนทั้งหมดไว้ที่บ้านยายแป๋ว จัดตารางสอนที่โน่นและเหลาดินสอไว้ล่วงหน้า 7 แท่งทุกวัน เป็นอุบายน่ารักของยายแป๋วที่ว่าน้องพฤษจะได้ตั้งใจเรียน คือเมื่อดินสอหักหรือทื่อระหว่างเรียนก็ให้หยิบแท่งใหม่ขึ้นมาใช้เลย จะได้มีสมาธิกับการเรียนมากขึ้น ส่วนวันเสาร์น้องพฤษจะต้องไปเรียนพิเศษวิชาภาษาอังกฤษที่โรงเรียน ซึ่งยายแป๋วเป็นคนออกค่าเล่าเรียนส่วนนี้ให้ วันอาทิตย์ก็เตรียมบทเรียนสำหรับวันจันทร์ที่บ้านยายแป๋ว สรุปแล้วน้องพฤษต้อง ‘ยุ่ง’ ครบทั้งเจ็ดวัน มีเวลาพักบ้างเวลาลุงพาไปเที่ยว ถึงแม้น้องพฤษจะบ่นออดแอดว่าเหนื่อยบ้าง แต่ทั้งหมดก็เพื่อให้น้องพฤษได้มีอนาคตที่ดีนั่นเอง

วันนี้ (อังคาร 26 กรกฎาคม 2554) น้องพฤษรีบแต่งตัวไปโรงเรียนแต่เช้า ลุงตาลกับลุงภาวัตขับรถไปทำงานตามปกติ พอใกล้แยกสามกองมีโทรศัพท์เข้ามาที่มือถือลุงภาวัต คุยกันซักพักลุงภาวัตก็วางสายแล้วหัวเราะก๊าก ‘น้องพฤษมันโทรมาบอกว่าให้บอกให้พ่อมารับด้วย เมื่อวานเค้าซ้อมกีฬา วันนี้ครูเลยให้หยุดเรียน น้องพฤษลืม!!!’ สรุปว่าวันนี้ที่โรงเรียนเทศบาลบ้านสามกองมีน้องพฤษไปเรียนอยู่คนเดียว

เมื่อวานนี้ (จันทร์ 25 กรกฎาคม 2554) น้องพฤษไปซ้อมกองเชียร์กับเพื่อนโรงเรียนเทศบาลบ้านสามกองที่สนามกีฬาสะพานหิน พอประมาณบ่ายสามก็โทรหาลุงภาวัตบอกให้พ่อมารับ กลับถึงบ้านตอนเย็นน้องพฤษส่งเสียงโวยวายที่บ้านว่าหยอดเหรียญสิบบาทไปในตู้โทรศัพท์ โทรแป๊บเดียวแล้ววางสาย น้องพฤษรออยู่นาน ‘มันไม่ทอนตังค์อ่ะลุ้งงงงงง’

‘หน่อไม้! เสียงน้องพฤษตอบด้วยความมั่นใจ แล้วยังเติมความคิดเห็นแบบเสียงปกติ ‘น้องพฤษไม่ชอบเลยอ่ะ กลิ่นมันเหมือนฝุ่น’

ลุงตาลปลุกน้องพฤษให้ตื่นเพื่อรีบอาบน้ำแต่งตัว วันนี้ตกลงกันไว้ว่าจะออกไปหาอะไรทานแต่เช้า และลุงตาลเองติดภารกิจงานบวงสรวงศาลพระพรหมและศาลตายายที่ รพ.กรุงเทพภูเก็ตเนื่องในโอกาสครบรอบ 16 ปี

น้องพฤษตื่นแล้วก็เริ่มพูดทันทีก่อนจะอาบน้ำ ‘ลุงครับ!’ น้องพฤษเปิดประเด็น ‘เมื่อคืนน้องพฤษฝันร้ายม๊าก’ เสียงสูงของน้องพฤษทำให้ลุงตาลรู้ว่าร้ายจริง แต่ก็ต้องรีบหยุดการสนทนา ‘ไปเลยไป น้องพฤษไปอาบน้ำให้เสร็จก่อน เดี๋ยวค่อยมาเล่าให้ลุงฟังนะครับ’ น้องพฤษตอบรับแล้วเข้าห้องน้ำไป

หลังจากร้องเพลง กลัวที่ไหน ของบี้ เดอะสตาร์ไปสองสามรอบ น้องพฤษอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยก็ออกมาเรียกลุงตาล
‘ลุงครับ น้องพฤษฝันไม่ดีเลย น้องพฤษฝันว่าโลกนี้ไม่มีถ้วย!!!!’ เสียงน้องพฤษยังสูงเหมือนเดิม ลุงตาลไม่ตอบโต้แต่งงเพราะคิดว่าหูฝาด

‘น้องพฤษต้องเอารองเท้ามาใส่อาหารแทนถ้วย แล้วแย่กว่านั้นอีกนะ พอกินเสร็จก็ล้างรองเท้าแล้วเอามาใส่เดิน!!!’ น้องพฤษเสริมด้วยน้ำเสียงน่าขันแล้วพูดปิดท้าย ‘พระเจ้า!!! มันแย่มากกกกกก’

อืมมมมม ฝันเค้าร้ายจริงๆ!

น้องพฤษนั่งดูเดอะสตาร์ 7 อยู่ที่ห้องลุงตาล วันนี้เหลือ 5 คนสุดท้ายซึ่งในวันนี้มีรุจ เดอะสตาร์มาร้องเพลงด้วย ระหว่างที่กำลังดูน้องพฤษก็ถามขึ้นมา
“ลุงครับ ไอ้ก้อนกลมๆ ที่อยู่ที่คอนั่นเค้าเรียกอะไรอ่ะครับ” ลุุงตาลถามกลับไปว่า “อันไหนอ่ะครับ”
น้องพฤษเอามือไปจับตรงคอลุงภาวัต “นี่ไง! ” ลุงตาลร้องอ๋อ “อ๋อ! เค้าเรียกว่าลูกกระเดือกครับ”
“นั่นสิ น้องพฤษสงสัยมาตั้งนานแล้ว”

ยังไม่จบ น้องพฤษยังมีคำถามคาใจต่อ
“แล้วไอ้ที่ห้อยอยู่ตรงก่อนลงคอนั่นอะไรอ่ะครับ” ลุงตาลยิ้มแล้วตอบ
“นั่นเค้าเรียกว่าลิ้นไก่”
น้องพฤษกระจ่างแล้วพูดปิดท้าย “อ๋อ ลิ้นของไก่สินะ ฮะ ฮะ น้องพฤษเรียกว่าตุ้งติ้งสีแดงทุกทีเลย!”

เมื่อวันหยุดอาทิตย์ก่อน (ลุงตาลจำวันที่แน่นอนไม่ได้) เวลาเช้าตรู่น้องพีโผล่หน้าเข้ามาที่ห้องลุงตาลแต่เช้า ยิ้มแป้นเหมือนทุกที มองเข้ามาเห็นลุงตาลนอนอยู่บนฟูก น้องพีเหลือบไปเห็นโดโมะ ซึ่งเป็นตุ๊กตาญี่ปุ่นรูปขนมปังปิ้งไหม้ยิ้มแฉ่ง (ของพี่พฤษ) นอนอยู่หว่างขาลุงตาล น้องพีจึงร้องเตือน

‘ลุงตาลคับ’ เสียงน้องพียังอ้อนเหมือนเดิม ‘ขนมปังปิ้งอยู่ที่ไข่’
แว้กกกกกกกกกกกกกก!!!!

เช้าวันนี้ลุงตาลกับลุงภาวัตชวนน้องพฤษตื่นเช้าไปตลาดเกษตรในเมืองภูเก็ตเพื่อหาอะไรทานกัน ลุงภาวัตเองก็ตั้งใจจะซื้อโน่นนี่เอามาทำกล้วยเชื่อมด้วย พอกลับมาถึงบ้านในระหว่างที่น้องพฤษกำลังแปรงฟันก็ถามขึ้นมา

‘ลุง’ น้องพฤษเรียกลุงตาลเป็นภาษากลาง
‘ว่าไงครับ?’ ลุงตาลถามกลับ
‘กล้วยไม่ใช่เหล็ก ทำไมต้องเชื่อมด้วยล่ะครับ’ ลุงตาลหัวเราะแล้วอธิบายความของคำว่าเชื่อมให้น้องพฤษไป แต่ในใจคิดว่าน้องพฤษคงรู้ความหมายอยู่แล้ว เพียงแต่ต้องการเล่นมุขเท่านั้นเอง

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -

สองสามวันก่อนหน้านี้น้องพีกับน้องพฤษทะเลาะกันตามปกติ ลุงตาลเรียกทั้งคู่มาคุยแล้วตั้งข้อตกลงว่า ถ้าจะเล่นกันก็ไม่ควรทะเลาะกัน ทั้งคู่ตอบรับสัญญาเอานิ้วก้อยเกี่ยวกัน ลุงตาลหันไปหาน้องพีแล้วทำท่า Give me 5 น้องพียกมือขึ้นจะตี แล้วก็เอามือลง ทำหน้างงๆ ลุงตาลบอกซ้ำ

‘น้องพีเอามือขึ้นมาสิครับ แล้วมาตีกับลุงยังงี้’ ว่าแล้วลุงตาลก็ยกมือขึ้นแบ น้องพียังทำหน้างง ยกมือขึ้นแต่ไม่ตี แล้วพูดเสียงน่ารักว่า
‘ลุงตาลคับ (เสียงสูง) น้องพีมือเล็ก’ (((ฮา+++++)))

น้องพฤษตื่นแต่หกโมงทั้งที่เป็นวันหยุดมาฆบูชาเพราะลุงตาลชวนคุยเรื่องความสำคัญของวันนี้ น้องพฤษบอกว่าเป็นวันที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ แต่ลุงตาลจำได้ตะหงิดว่าไม่ใช่ สองลุงหลานจึงเปิด Galaxy Tab หาข้อมูล (Tablat ยี่ห้อซัมซุง ลุงตาลเพิ่งซ้ือเมื่อต้นเดือนมกราคม 2554)

วันนี้มีสิ่งพิเศษอย่างหนึ่งคือพระจันทร์เต็มดวงในวันเพ็ญเดือนสาม พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ น้องพฤษก็รีบเล่าเรื่องของตัวเองทันที
“ลุง เมื่อวานน้องพฤษเล่นอยู่ดีๆ พอมองขึ้นไปบนฟ้าก็เห็นพระจันทร์ที่หนีดวงอาทิตย์ไม่พ้น”
“อะไรอ่ะครับ ใช่พระจันทร์ที่ยังเห็นตอนกลางวันทั้งที่มีพระอาทิตย์หรือเปล่า?” ลุงตาสงสัย
“ใช่ครับ” น้องพฤษตอบ “ดวงเท่านี้แน่ะ” แล้วก็เอามือไปจับขอบของพัดลมที่ยังหมุนอยู่

วันนี้วันรัฐธรรมนูญ น้องพฤษตื่นตอนหกโมงไปปั่นจักรยานกับลุงภาวัต ลุงกระซิบบอกว่าช่วงเวลาที่น้องพฤษได้ออกกำลังกายมากที่สุดไม่ใช่ตอนปั่นจักรยาน แต่เป็นตอนที่เข็นจักรยานขึ้นเขา

ระหว่างทานข้าวมันไก่ข้างร้านกบในตอนเช้า น้องพฤษนั่งเปิดตากับปากค้างกับการ์ตูนมิกกี้เมาส์และโดนัลดั๊ก ลุงตาลบอกว่าวันนี้จะให้ใช้อินเตอร์เน็ตหาข้อมูลของวอลท์ ดิสนีย์ และมิกกี้เมาส์ เมื่อมาถึงบ้านในระหว่างที่น้องพฤษกำลังแปรงฟันลุงตาลเปิด eMac ต่ออินเตอร์เน็ตรอ วันนี้น้องพฤษจึงได้รู้ต้นกำเนิดของมิกกี้เมาส์และรู้จักวอลท์ ดิสนีย์มากขึ้น ปิดท้ายด้วยการเปิดเพลงนิทานหิ่งห้อย เพลงเก่าของวงเฉลียง

‘น้องพฤษเคยได้ยินเพลงนี้หรือครับ?’ ลุงตาลเปิดคำถาม
‘ครับ ก็ตอนที่ไปเข้าค่ายที่น้ำตกโตนไทรไงครับ ก่อนนอนเค้าร้องเพลงนี้ให้ฟัง’ น้องพฤษตอบ แต่ลุงตาลถามต่อ
‘ฟังแล้วน้องพฤษว่าถ้าหากเราเอาหิ่งห้อยมาไว้ใต้หมอนแล้วจะเป็นไงครับ?’

น้องพฤษตอบให้ชื่นใจว่า ‘เราก็จะฝันดีครับ’ ตรงตามเนื้อเพลงเป๊ะ ยังดีที่ปิดท้ายว่า ‘แต่หิ่งห้อยก็จะตายครับ’